| Lata 1258-1282: |
Pierwsze wzmianki o miejscowości Lipa (Liep) powstałej zapewne tam, gdzie kiedyś rosło słynne graniczne drzewo. |
| Rok 1309 i dalsze: |
Po zdobyciu pełni władzy nad Pomorzem Gdańskim, Zakon NMP dzieli terytorium
Mierzei Wiślanej między okręgi administracyjne zwane w państwie krzyżackim
komturiami. Interesująca nas część z miejscowością Lipa wchodzi w skład komturii
elbląskiej, której zarządzaniem zajmuje się urząd rybicki, ulokowany na dworze w Skowronkach. |
| Około 1350 r: |
Biskup pomezański Arnold, wymienił w jednym z dokumentów opisujących sieć
parafialną swojej prowincji miejscowość Calenberg (Łysa Góra, Łysica) położoną na Mierzei Wiślanej. |
| 20 sierpień 1424 r |
Komtur elbląski wystawił przywilej lokacyjny dla karczmy położonej zu dem Kahlenberge, powstałej zapewne w końcu XIV wieku. |
| 1481 rok: |
Rachunki miejskie Elbląga wspominają część Mierzei Wiślanej administrowaną
przez elbląski urząd rybicki z siedzibą w Skowronkach. Na obszarze tym położone
były miejscowości:- Skowronki (Fogelsange)
- Przebrno (Pribernow)
- Łysa Góra (Kahlenberge)
|
| 1491 rok |
W trakcie sporu między Elblągiem a Gdańskiem, o prawa do Mierzei Wiślanej - elblążanie przedstawiają dokumenty,
z których wynika, że wymienione wyżej trzy miejscowości, tradycyjnie związane były z administracją elbląską. |
| Koniec XV w: |
W żródłach historycznych po raz pierwszy mówi się dosłownie o funkcjonujących
osadach rybackich, przy mierzejowych karczmach, zlokalizowanych w: Przebrnie,
Skowronkach, Łysej Górze, Ptaszkowie, Nowej Karczmie, Narmelen, "Na Cyplu", "Na Piaskach". |
| 1660 rok: |
Lustracja przeprowadzona na żądanie Magistratu Gdańskiego odnotowała w miejscowości Kahlberg - 7 zagród rybackich. |
| Koniec XVIII w. |
W Łysej Górze powstaje stacja poczty królewskiej, na linii Gdańsk - Królewiec. |
| Początki XIX w. |
Miasto Gdańsk kończy akcję flancowania nagich wydm na Mierzei Wiślanej, także w Lysej Górze,
a w specjalnie przystosowanych pokojach pocztowych, zaczynają gościć pierwsi w historii Mierzei letnicy z Elbląga i Braniewa. |
| Maj 1827 roku |
Czterech bogatych elbląskich mieszczan rejestruje spółkę akcyjną,
której celem było ustanowienie żeglugi pomiędzy Elblagiem a Pilawą i Królewcem.
Zakupili parowiec kołowy "Copernicus", który rozbił się jeszcze tego samego 1828 r. na mieliżnie. |
| 1840 rok |
Elbląscy przedsiębiorcy zakładają Konsorcjum Parowcowe, zwane też Konsorcjum Pięciu,
którzy zakupili w Anglii nowoczesny parostatek, w 1841 jeszcze drugi.
Kursowały one na trasie Elbląg - Królewiec, a latem regularnie zawijały do Kahlbergu (Łysicy).
Czwartego września 1842 r konsorcjum odkupiło od miasta gdańska,
który od roku 1509 był właścicielem całej Mierzei - kilka hektarów lasu.
Wybudowano tam pensjonat "Belweder". W ten sposób odludna Łysica przeistaczać się poczęła w modną Krynicę Morską.
Dziką plażę uporządkowano i wyposażono w kabiny. Oczywiście plaża męska i plaża damska były odzielone szczelnym parkanem,
ciągnącym się na kilkadziesiąt metrów w głąb morza. |
| Koniec 1852 r. |
Krynicę Morską odwiedziło 688 gości. |
| Koniec 1857 r. |
Krynicę Morską odwiedziło 814 gości, w tym:
- 330 z Elbląga,
- 484 z innych miejscowości: między innymi z Torunia, Malborka, Szczecina, Gdańska i Berlina.
|
| 1894 rok : |
W maju rozpoczęto budowę latarni morskiej, którą ukończono za rok. |
| Początek XX w. |
Dalsza rozbudowa pensjonatów, oraz podłączenie wodociągów. |
| 1920 r.: |
Córka Ferdinanda Schichaua, przekazuje rodzinne akcje i kapitały
zaangażowane w kąpielisku morskim miastu Elblągowi. Ocenia się,
że darowizna warta była 637 000 marek! Jedynym życzeniem pani Zise była
prośba, by Krynicę Morską stopniowo przekształcić w kurort mniej ekskluzywny,
za to bardziej rodzinny, dostępny także dla ludzi średniozamożnych. |
| 1937 r. |
Liczba zarejestrowanych gości zbliża się do 9000. |
| 1939 r. |
Liczba kuracjuszy przekracza 12000. Sierpniowi goście dowiadują się z prasy
o agresji Niemiec na Polskę. Sezon zostaje w związku z tym skrócony, choć nie
ma mowy o panice. Jednak w pobliskim Tczewie i Malborku toczą się walki. |
| Wiosna 1945 r. |
Dawni mieszkańcy Łysej Góry (Łysicy), w popłochu opuszczają teren
Prus Wschodnich. Wielu z nich ginie w czasie ewakuacji w wodach Bałtyku.
Jest to największa tragedia w dziejach miejscowości.
Po 1945 r do Łysicy przybywają nowi mieszkańcy, między innymi
z wileńszczyzny i lubelszczyzny. Miejscowość ma status osady rybackiej.
Administracyjnie znajdowała się w woj. gdańskim, podlegając pod GRN
w Tolkmicku. Mieszkańcy w ważnych sprawach "urzędowych" musieli przepływać
łodziami Zalew Wiślany, a o miejscowości mówiło się, " że leży na końcu świata ". |
| 1949 rok |
Zbudowano nową latarnię morską, którą zlokalizowano niedaleko siedliska
XIX wiecznego obiektu. Uruchomiono regularne rejsy do Elbląga i Tolkmicka. |
| 1958 r. |
Łysica zyskuje status osiedla i zmienia nazwę na Krynicę Morską. Liczba stałych
mieszkańców wynosi 684, na sezon przybywa tu 11000 wczsowiczów. |
| Koniec lat 60 |
Wakacje w tym osiedlu stają się coraz bardziej popularne. Przybywa byle jak
skleconych ośrodków letniskowych, nikt nie kontroluje rozwoju przestrzennego
miejscowości, niszczeją piekne, przedwojenne pensjonaty. |
| 1971 r. |
Założenie Jacht Klubu "Krynica Morska". |
| 1985 r. |
Rozpoczęto budowę oczyszczalni i kanalizacji. |
| 1991 r. |
Powstaje gmina miejska Krynica Morska, obejmująca następujące jednostki
historyczne: wieś rybacką Liep, kurort i kąpielisko morskie Kahlberg, wieś
rybacką Przebrno i wieś rybacką Nowa Karczma. Jest to najmniejsze miasto
w Polsce, w sezonie przez Krynicę Morską przewija się ponad 100 000 letników. |
